تا سال 1375 به اصلاح آن ادامه داد. او آن را براي آموزش ويلم پنجم نوشت.1 اين يك گزارش مدون نيست، بلكه بحثي است در 85 ((مورد)) بر اساس قانون مدني و كليسايي و آثار ادبي قديم و سدههاي ميانه. مقايسهٴ اين ((روش مورد بهمورد)) در حقوق با كاربرد همان روش در پزشكي، كه اندكي بعد، توسط اوگو بِنتسي انجام گرفت، جالب خواهد بود. مجموعهاي كه فيليپ تدوين كرده، خيلي بيش از يك آيين شهرياري است؛ بلكه رسالهاي در بحث از حكومت است.
فيليپ لزوم استمرار و يكپارچگي اراضي را در مقابله با ملوكالطوايفي خاوندي دريافت.
فكر اصلي او در اين عبارات بيان شده است: ((امپراتوري مشيت خداست، شاهان جنگها را خاموش و آسايش رعايا را فراهم ميكنند. اگر پادشاهي در بهرهگيري درست از قدرتش و پيشگيري از فساد اصرار ورزد و جريان امور به يك نحو ادامه يابد، دولتش از زوال مصون ميماند.))
فيليپ ليدني خلاصهاي از رسالهٴ معروفش را هم تدوين كرد و كتابهاي ديگري نوشت در باب شكل و طريق بهرهگيري و تسهيل حكومت، در باب طريقه و اصول تسهيل حكومت خاندان سلطنت.
ج. هند
ويشوِشوارا
حقوقدان هندي (برآمدنش 1375).
او مورد حمايت شاهزاده ماداناپالا بود و زمان زندگياش از همينجا معلوم ميشود. بههمين دليل، احتمال دارد در كاشتا، واقع در شمال دهلي، ميزيسته است.
او براي فرمانروايش مجموعهقوانيني تأليف كرد در باب فرايض ديني و قواعد ارث. اين كتاب ماداناپاريجاتا نام دارد و حاوي نقلقولهاي فراواني از آثار پيشين است.
د. چين
هونگ وو
نخستين امپراتور سلسلهٴ مينگ، كه از سال 1368 تا 1398 فرمانروايي كرد.
هونگ وو نام يا عنوان امپراتوري او بود و نام خودش چو يوآن ـ چانگ. در سال 1328 در چونگ ـ لي، آنهوئي زاده شد؛ كودكي و جواني خود را در فقر شديد سپري كرد، مدتي